بدن پاك و مقدس‌شان ، عادى نبوده است . در روايتى از امام صادق ( ع ) پيرامون مادهء نخست خلقت اهل بيت آمده است : هنگامى كه خداوند اراده مىكند روح امام را بگيرد و پس از او امامى ديگر بيافريند ، قطره‌اى از آب زير عرش را به زمين فرو مىفرستد و آن را به ميوه يا گياهى مىنشاند و امامى كه خداوند از او امام بعدى را به وجود مىآورد ، آن ميوه يا گياه را مىخورد . خداوند از آن قطره ، نطفه را در صلب امام مىآفريند . سپس در رحم مىگرداند . . . . « 1 » معلوم مىشود كه مادران عظيم الشأن امامان شيعه با عرش الهى پيوند داشته ، مورد تكريم خداوند بوده‌اند . در روايتى ديگر از آن امام آمده است : إنَّ اللهَ إذا احَبَّ ان يَخلُقَ الإمامَ ، اخَذَ شَربَةً مِن تَحتِ العَرشِ فَاعطاها مَلَكاً فَسَقاها إيّاها « 2 » فَمِن ذلِكَ يَخلُقُ الإمامَ . . . . « 3 » هنگامى كه خداوند دوست دارد امام را بيافريند ،

--> ( 1 ) . بحارالانوار ، ج 25 ، ص 39 . ( 2 ) . مرحوم مجلسى گويد : منظور از « اياها » مادر امام ( ع ) است . گفتنى است در برخى از نسخه‌هاى اين حديث « اياه » و در برخى ديگر « اباه » آمده است . بحارالانوار ، ج 25 ، ص 37 . ( 3 ) . همان .